شعر
- توضیحات
- دسته: ادبیات و سینما
- منتشر شده در دوشنبه, 18 مهر 1390 01:00
- نوشته شده توسط رؤیا وقار
- بازدید: 562
در این قفس به پنجره باز دلخوشم
حتی به خواب دیدن پرواز دلخوشم
مستی اگر گذر کند از کوچه های شب
یک دم اگر که سر دهد آواز دل خوشم
ناکوک می زنی و صدا بغض می کند
در قحطی ترانه به این ساز دلخوشم
گفتی که این خزان ستمگر نرفتنی ست
گفتم محال نیست به اعجاز دلخوشم
هر قصه می رسد به سرانجام خوب و بد
صد قصه پیش روست به آغاز دلخوشم
گفتی که می روی و به فردا امید نیست
اما دوباره، باز، به تو، باز دلخوشم